دانشنامه سلامت
بیماری‌های استخوان و مفاصل

پوکی استخوان؛ علائم خاموش، تست تراکم استخوان و پیشگیری از شکستگی

پوکی استخوان تا لحظهٔ شکستن هیچ علامتی ندارد؛ تفسیر عدد T-score در تست تراکم استخوان، عوامل خطر، درمان دارویی و راه‌های پیشگیری از شکستگی و زمین خوردن

در یک نگاه

پوکی استخوان کاهش تدریجی تراکم و کیفیت بافت استخوان است و تا وقتی استخوانی نشکسته معمولاً هیچ نشانه‌ای ندارد. تشخیص با تست تراکم استخوان و عدد T-score انجام می‌شود؛ منفی ۲٫۵ و پایین‌تر یعنی پوکی استخوان. شکستن مچ، مهره یا لگن پس از زمین خوردنی ساده بعد از ۵۰ سالگی هشدار است، نه بدشانسی

زنی ۶۲ ساله در آشپزخانه خم می‌شود تا قابلمه‌ای را از طبقهٔ پایین کابینت بردارد و ناگهان دردی تیز در کمرش می‌پیچد. در خانه‌ای دیگر، مردی روی سرامیک خیس حمام سُر می‌خورد، دستش را برای مهار افتادن می‌گیرد و مچ دستش می‌شکند - همان زمین خوردنی که ده سال پیش فقط یک کبودی به‌جا می‌گذاشت. در خانوادهٔ سوم، کسی تازه متوجه می‌شود دامنی که همیشه اندازهٔ مادربزرگ بود حالا روی زمین کشیده می‌شود.

هر سه صحنه یک چیز مشترک دارند. پوکی استخوان بیماری‌ای است که تا لحظهٔ شکستن هیچ نشانه‌ای بروز نمی‌دهد و بعد یکباره خودش را با یک شکستگی معرفی می‌کند. در متون پزشکی osteoporosis نامیده می‌شود، یعنی استخوان متخلخل: بافتی که مادهٔ معدنی‌اش کم و ریزساختار داخلی‌اش پرحفره شده است.

بیشتر کسانی که این صفحه را باز می‌کنند یا برگهٔ تست تراکم استخوان در دست دارند و معنای آن عدد منفی را می‌خواهند، یا پزشکی گفته باید این تست را بدهند. هر دو پرسش پاسخ عددی روشنی دارند.

پوکی استخوان چیست و چرا بی‌سروصدا پیش می‌رود

استخوان بافتی زنده است و دائم بازسازی می‌شود: سلول‌هایی بخش فرسوده را برمی‌دارند و سلول‌هایی دیگر جایش را پر می‌کنند. این چرخه تا حدود دههٔ سوم زندگی به سود ساخت است و توده استخوانی به اوج می‌رسد؛ از آن پس ترازو به سمت تخریب می‌چرخد. پوکی استخوان وقتی شکل می‌گیرد که این تخریب سال‌ها بدون جبران ادامه یابد.

نکتهٔ کلیدی همین‌جاست: استخوان عصب حسی برای کم‌تراکم شدن ندارد و نازک شدن تیغه‌های داخلی درد تولید نمی‌کند. کسی با پوکی استخوان پیشرفته می‌تواند سال‌ها کوه برود و هیچ علامتی نداشته باشد، و همان فرد با یک زمین خوردن ساده از ارتفاع ایستاده لگنش بشکند.

مرحله‌ای پیش از پوکی استخوان هم وجود دارد به نام استئوپنی: تراکم پایین‌تر از حد طبیعی، اما هنوز زیر آستانهٔ بیماری. استئوپنی بیماری نیست، هشدار است؛ همان‌جایی که تغذیه، ورزش تحمل وزن و اصلاح کمبود ویتامین D بیشترین اثر را دارند. ریشهٔ واژه هم گویاست و در کالبدشکافی واژهٔ استئوپروز از دو جزء استخوان و حفره‌دار شدن ساخته شده است.

پرسش پرتکراری دیگری این است که پوکی استخوان و فشار خون در کدام دستهٔ بیماری‌ها جای می‌گیرند. هر دو غیرواگیرند: نه پوکی استخوان و نه فشار خون بالا از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شوند، هر دو در طول سال‌ها از برهم‌کنش سن، ژنتیک، تغذیه و سبک زندگی ساخته می‌شوند و هر دو تا مرحلهٔ عارضه بی‌علامت‌اند.

علائم پوکی استخوان؛ کوتاه شدن قد و کمردرد ناگهانی

پوکی استخوان به‌خودی‌خود علامت ندارد. آنچه به نام علائم پوکی استخوان شناخته می‌شود، در واقع علائم شکستگی‌هایی است که این بیماری زمینه‌ساز آن‌هاست. مهم‌ترینشان شکستگی فشاری مهره است: مهره‌ای زیر وزن بدن کمی فرو می‌نشیند، گاهی هنگام بلند کردن جسمی سنگین، گاهی حتی با یک سرفهٔ محکم.

بخشی از این شکستگی‌ها با درد شدید و ناگهانی کمر همراه‌اند. بخش دیگر - و این همان چیزی است که کمتر گفته می‌شود - آن درد شدید را ندارد و فقط به شکل کمردرد مبهم یا اسپاسم عضلانی دیده می‌شود. بر پایهٔ گایدلاین‌های استخوان، بیشتر شکستگی‌های مهره اصلاً به توجه پزشکی نمی‌رسند؛ چند شکستگی می‌تواند در طول سال‌ها رخ دهد و تنها اثرش کوتاه شدن قد و خم شدن تدریجی بالاتنه باشد.

نشانه‌هایی که در عمل به پوکی استخوان اشاره می‌کنند:

  • کوتاه شدن قد نسبت به دوران جوانی، به‌طوری که لباس‌های قدیمی بلندتر به نظر برسند
  • خمیدگی پیشروندهٔ بالای پشت و برجسته شدن قوز، همراه با جلو آمدن سر
  • کمردرد ناگهانی و بدون ضربهٔ روشن، به‌ویژه پس از خم شدن یا برداشتن جسمی سنگین
  • شکستن مچ دست، بازو، دنده یا لگن پس از زمین خوردنی که نباید استخوانی را می‌شکست

کوتاه شدن قد نشانه است، نه پیری ساده کاهش قد و قوز کردن در سالمندی جزء طبیعی پیر شدن شمرده می‌شود، در حالی که اغلب ردپای شکستگی‌های خاموش مهره است. در گایدلاین‌ها کاهش قد ۴ سانتی‌متر یا بیشتر نسبت به قد دوران جوانی، به‌تنهایی دلیل کافی برای ارزیابی خطر شکستگی و تصویربرداری از ستون فقرات است.

پوکی استخوان شدید چه علائمی دارد

پوکی استخوان شدید یعنی پایین بودن تراکم همراه با دست‌کم یک شکستگی. وقتی چند مهره پشت سر هم فرو بنشینند، فاصلهٔ میان دنده‌ها و لگن کم می‌شود؛ قوز آشکار می‌شود، شکم به جلو می‌زند، ظرفیت تنفسی کاهش می‌یابد و فرد پس از چند لقمه احساس سیری می‌کند.

در همین مرحله شکستگی با ضربه‌های بسیار کوچک رخ می‌دهد: بلند شدن از صندلی، سرفه، یا برداشتن کیسهٔ خرید. این الگو - شکستن با نیرویی که در استخوان سالم هرگز باعث شکستگی نمی‌شود - تعریف عملی شکستگی شکنندگی است و مستقل از هر عددی، خودش تشخیص را قطعی می‌کند.

علت پوکی استخوان و عوامل خطر آن

مهم‌ترین علت در زنان، افت استروژن پس از یائسگی است. استروژن ترمز طبیعی سلول‌های تخریب‌کنندهٔ استخوان است و با برداشته شدن آن، سرعت از دست رفتن استخوان در سال‌های نخست پس از یائسگی به‌شدت بالا می‌رود. در مردان، افت تدریجی تستوسترون نقش مشابهی دارد. سن هم عامل مستقلی است: پس از ۷۰ سالگی هم تراکم استخوان پایین‌تر است و هم توان عضلانی و تعادل کمتر.

عوامل خطری که در راهنماهای معتبر فهرست می‌شوند:

  • یائسگی، به‌ویژه یائسگی زودرس پیش از ۴۵ سالگی یا برداشتن تخمدان‌ها در سنین پایین
  • مصرف طولانی قرص کورتون با دوز بالا، معمولاً بیش از ۳ ماه، برای آرتریت روماتوئید یا آسم
  • وزن پایین و شاخص تودهٔ بدنی ۱۹ یا کمتر، و سابقهٔ اختلالات خوردن
  • سیگار، الکل زیاد و کم‌تحرکی طولانی از جمله استراحت مطلق
  • پرکاری تیروئید، پرکاری پاراتیروئید و اختلالات هیپوفیز
  • بیماری‌های سوءجذب مانند سلیاک و کرون که کلسیم و ویتامین D کمتری به بدن می‌رسانند
  • داروهای هورمونی سرطان پستان و پروستات که هورمون‌های جنسی را پایین می‌آورند
  • سابقهٔ شکستگی لگن در پدر یا مادر

کمبود ویتامین D جایگاه ویژه‌ای دارد، چون بدون آن کلسیم به‌درستی جذب نمی‌شود. در جامعه‌ای که پوشش بیرونی کامل رایج است و بیشتر ساعات روشنایی در فضای بسته می‌گذرد، این کمبود شایع‌تر از تصور است و کمبود ویتامین D پیش از هر برنامهٔ درمانی دیگری اصلاح می‌شود.

پوکی استخوان در جوانی؛ چه کسانی زودتر درگیر می‌شوند

در سنین پایین معمولاً پای یک علت زمینه‌ای در میان است، نه گذر عمر: رژیم‌های بسیار محدود، ورزش سنگین همراه با قطع قاعدگی برای ماه‌ها، اختلالات خوردن، سلیاک تشخیص‌داده‌نشده، بیماری التهابی روده و مصرف طولانی کورتون. در فرد جوان، پیدا کردن و درمان همان علت زمینه‌ای بخش اصلی کار است، نه تجویز فوری داروی استخوان.

تشخیص پوکی استخوان با تست تراکم استخوان (DEXA)

تشخیص قطعی با دستگاهی به نام DEXA انجام می‌شود؛ رادیوگرافی با دوز بسیار پایین که مادهٔ معدنی استخوان را در دو ناحیهٔ مهم اندازه می‌گیرد: ستون فقرات کمری و لگن. این آزمون درد ندارد، به تزریق یا ناشتا بودن نیاز ندارد و ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

آنچه در یک نوبت تست تراکم استخوان اتفاق می‌افتد:

  1. اطلاعات پایه ثبت می‌شود: سن، جنس، وزن، قد فعلی، سابقهٔ شکستگی و داروها.
  2. لباس‌های دارای فلز - زیپ، دکمه، قلاب - کنار گذاشته می‌شود، چون تصویر را مخدوش می‌کند.
  3. فرد به پشت روی تخت دراز می‌کشد و پاها روی بالشتکی مکعبی قرار می‌گیرد تا کمر صاف شود.
  4. بازوی دستگاه بدون تماس با بدن از روی ستون فقرات و لگن عبور می‌کند؛ بی‌حرکت ماندن لازم است.
  5. نتیجه به‌صورت عدد تراکم هر ناحیه، همراه با T-score و Z-score گزارش می‌شود.

دستگاه‌های کوچکی که در غرفه‌های سلامت تراکم پاشنهٔ پا را می‌سنجند ابزار غربالگری‌اند و تشخیص با آن‌ها گذاشته نمی‌شود؛ نتیجهٔ پایین فقط یک معنا دارد: ارزش دارد که DEXA استاندارد انجام شود.

چه کسانی باید تست تراکم استخوان بدهند

تمام زنان ۶۵ سال و بالاتر مشمول غربالگری‌اند. زنان یائسهٔ زیر ۶۵ سال با دست‌کم یک عامل خطر - یائسگی زودرس، کورتون، وزن پایین، سیگار، شکستگی لگن در والدین - نیز بررسی می‌شوند. برای مردان شواهد غربالگری همگانی بر پایهٔ سن کافی دانسته نشده و محرک تست معمولاً یک عامل خطر یا یک شکستگی است.

جدا از سن و جنس، سه موقعیت به‌تنهایی درخواست تست را توجیه می‌کنند: هر شکستگی پس از ضربهٔ خفیف در فرد بالای ۵۰ سال، شروع درمان طولانی با کورتون خوراکی، و کشف تصادفی شکستگی مهره در عکسی که به دلیل دیگری گرفته شده.

عدد T-score در تست تراکم استخوان یعنی چه

T-score مقایسهٔ تراکم استخوان فرد با میانگین یک بزرگسال جوان و سالم است. صفر یعنی دقیقاً برابر آن میانگین و هر واحد پایین‌تر یعنی یک انحراف معیار کمتر. چون تراکم استخوان بزرگسال میان‌سال تقریباً همیشه از اوج جوانی کمتر است، این عدد با علامت منفی نوشته می‌شود و منفی بودنش به‌تنهایی معنای بیماری ندارد.

تفسیرمحدودهٔ T-scoreمعنی آنمعمولاً چه چیزی در پی می‌آید
طبیعیبالاتر از منفی ۱تراکم در محدودهٔ سنین جوانی استاصلاح تغذیه و تحرک؛ تکرار تست بر پایهٔ خطر
استئوپنیمنفی ۱ تا منفی ۲٫۵کمتر از حد طبیعی، اما زیر آستانهٔ بیماریکلسیم و ویتامین D، ورزش تحمل وزن، برآورد خطر
پوکی استخوانمنفی ۲٫۵ و پایین‌ترآستانهٔ تشخیصی بیماری فرا رسیده استارزیابی برای شروع دارو و پیشگیری از افتادن
پوکی استخوان شدیدمنفی ۲٫۵ و پایین‌تر همراه با شکستگیاستخوان شکننده است و شکستگی رخ دادهدرمان دارویی بدون تأخیر مطرح می‌شود

هر یک واحد کاهش در T-score خطر شکستگی را حدود ۱٫۵ تا ۲ برابر می‌کند، و همین است که فاصلهٔ منفی ۲٫۳ تا منفی ۳٫۳ را مهم می‌کند. با این حال عدد به‌تنهایی تصمیم نمی‌گیرد: سن، وزن، شکستگی قبلی، شکستگی لگن در والدین، مصرف کورتون و سیگار هم در برآورد خطر ده‌سالهٔ شکستگی وارد می‌شوند. فردی با استئوپنی و چند عامل خطر می‌تواند در خطر بیشتری از فردی با پوکی استخوان و بدون عامل خطر باشد.

تفاوت T-score و Z-score در گزارش

در همان برگه عدد دومی به نام Z-score هم نوشته شده که تراکم را نه با جوانان، بلکه با میانگین هم‌سن و هم‌جنس خود فرد مقایسه می‌کند. برای زنان یائسه و مردان ۵۰ سال و بالاتر معیار تشخیص همان T-score است؛ اما در زنان پیش از یائسگی، مردان زیر ۵۰ سال و کودکان، Z-score معیار درست است، چون سنجیدن استخوان یک زن سی‌ساله با اوج تراکم جوانی عدد نگران‌کننده‌ای می‌سازد. در این گروه‌ها Z-score منفی ۲ یا پایین‌تر یعنی تراکم پایین‌تر از محدودهٔ مورد انتظار برای سن، و معنایش جست‌وجو برای یک علت ثانویه است: سوءجذب گوارشی، اختلال هورمونی یا دارو. بحث تخصصی‌تر در مرجع بالینی استئوپروز دنبال شده است.

درمان پوکی استخوان؛ از کلسیم تا داروهای استخوان‌ساز

پرسش «پوکی استخوان درمان دارد» پاسخ روشنی دارد: بله، اما نه به‌معنای بازگرداندن استخوان به وضعیت بیست‌سالگی. هدف واقع‌بینانه متوقف کردن روند تخریب و کم کردن احتمال شکستگی است، و مطالعات اثر داروها را با همین شاخص می‌سنجند: چند درصد از شکستگی‌های مهره و لگن پیشگیری می‌شود، نه چند رقم بهبود T-score.

کلسیم و ویتامین D پایهٔ کارند، اما پایه با درمان فرق دارد. در راهنماهای معتبر این دو مکمل کنار درمان اصلی توصیه می‌شوند، نه به‌جای آن؛ در کسی که تشخیص دارد، این دو به‌تنهایی برای پیشگیری از شکستگی کافی نیستند.

دستهٔ داروییکاری که انجام می‌دهدمدت معمول درماننکتهٔ مهم
بیس‌فسفونات‌هاسرعت تخریب استخوان را کم می‌کند۳ تا ۵ سال، سپس بازارزیابی خطرخط اول در بیشتر بیماران؛ روش مصرف قواعد دقیقی دارد
دنوزوماببا مسیر فعال‌سازی سلول تخریب‌کننده مقابله می‌کندتزریق منظم و بدون وقفهقطع خودسرانه، افت سریع تراکم در پی دارد
آنالوگ‌های هورمون پاراتیروئیداستخوان‌سازی را فعال می‌کندحداکثر تا ۲ سالبرای خطر بسیار بالا؛ پس از پایان، درمان نگهدارنده لازم است
روموسوزومابهم‌زمان ساخت را زیاد و تخریب را کم می‌کندحداکثر تا ۱ سالدر سابقهٔ سکته قلبی یا مغزی توصیه نمی‌شود
تعدیل‌کننده‌های گیرندهٔ استروژناثر محافظتی استروژن را تقلید می‌کندبر اساس شرایط فردجایگزین وقتی دسته‌های اول مناسب نباشند

بهترین دارو برای پوکی استخوان کدام است

چنین دارویی به‌صورت مطلق وجود ندارد. در بیشتر زنان یائسه با خطر بالای شکستگی، بیس‌فسفونات‌ها انتخاب نخست‌اند؛ در کسی که چند شکستگی مهره دارد، داروهای استخوان‌ساز از ابتدا مطرح می‌شوند؛ و در فردی با نارسایی کلیه یا مشکل گوارشی، همان انتخاب نخست ممکن است مناسب نباشد. این تصمیم کار پزشک است، نه انتخاب از روی تجربهٔ آشنایان. پاسخ درمان هم فوری نیست: تراکم استخوان معمولاً هر ۱ تا ۳ سال یک بار با DEXA پیگیری می‌شود، نه هر چند ماه.

چرا درمان پوکی استخوان نیمه‌کاره رها می‌شود

رها شدن درمان شایع است و دلیلش قابل درک: دارویی مصرف می‌شود که هیچ حس بهتری نمی‌دهد و اثرش فقط در اتفاقی دیده می‌شود که نمی‌افتد. به این اضافه می‌شود قواعد سخت‌گیرانهٔ مصرف برخی قرص‌ها، ناراحتی گوارشی، و نگرانی از عوارض نادری که در فضای مجازی بزرگ‌تر از واقعیت مطرح می‌شوند. اما توقف برنامه‌ریزی‌شدهٔ دارو با رها کردن آن یکی نیست: در بیس‌فسفونات‌ها پس از ۳ تا ۵ سال خطر دوباره ارزیابی می‌شود و اگر پایین آمده باشد، پزشک ممکن است دورهٔ استراحت دارویی تعریف کند.

قطع خودسرانهٔ داروهای تزریقی خطر دارد در برخی داروهای تزریقی پوکی استخوان، اثر دارو ظرف چند ماه پس از دیر شدن نوبت از بین می‌رود و تراکم استخوان به‌سرعت افت می‌کند. این داروها بدون جایگزین کردن درمان دیگر قطع نمی‌شوند و تصمیم دربارهٔ توقفشان با پزشک معالج است.

تغذیه و درمان خانگی پوکی استخوان؛ چه چیزی جواب می‌دهد

تغذیه ستون پیشگیری است و در درمان نقش پشتیبان دارد. سفرهٔ ایرانی منابع خوبی برای کلسیم دارد:

  • شیر، ماست، دوغ کم‌نمک و پنیر، که متراکم‌ترین منابع کلسیم روزمره‌اند
  • کنجد و ارده، که در حلوا ارده، ارده شیره و نان کنجدی به سفره راه پیدا می‌کنند
  • حبوبات، به‌ویژه نخود و لوبیا سفید، در آش، خورش و عدسی
  • سبزی‌های برگ‌سبز مانند اسفناج، جعفری و برگ چغندر
  • ماهی‌های ریز که با استخوان خورده می‌شوند، و مغزهایی مانند بادام

پروتئین کافی هم لازم است، چون شبکهٔ پروتئینی بخش زیادی از حجم استخوان را می‌سازد و کاهش تودهٔ عضلانی خودش عامل خطر افتادن است؛ رژیم‌های بسیار کم‌کالری در سنین بالا از هر دو جهت آسیب می‌زنند.

با این همه صراحت لازم است: در کسی که پوکی استخوان تثبیت‌شده دارد، هیچ برنامهٔ غذایی به‌تنهایی تراکم از دست رفته را برنمی‌گرداند. لبنیات، ارده و جوشاندهٔ استخوان کمبود را جبران و روند را کند می‌کنند، اما جای دارویی را که خطر شکستگی را پایین می‌آورد نمی‌گیرند. دم‌کرده‌های گیاهی و مکمل‌های ترکیبی تبلیغ‌شده هم شواهد قابل اتکایی برای بازسازی استخوان ندارند.

ورزش استثناست: واقعاً اثر دارد و رایگان است. فعالیت‌هایی که وزن بدن روی استخوان می‌افتد - پیاده‌روی تند، بالا رفتن از پله، تمرین با وزنه یا کش مقاومتی - هم استخوان را حفظ می‌کنند و هم عضله و تعادل را. شنا و دوچرخهٔ ثابت برای قلب عالی‌اند، اما وزن بدن را روی استخوان نمی‌گذارند و اثر مشابهی بر تراکم ندارند.

آیا قرص کلسیم در کلیه رسوب می‌کند

باور رایجی وجود دارد که کلسیم در رگ‌ها و کلیه رسوب می‌کند و بهتر است کم شود. نتیجه‌اش این است که کسانی که بیشترین نیاز را به کلسیم دارند لبنیات را از سفره حذف می‌کنند، در حالی که در راهنماهای استخوان تأمین کلسیم از رژیم غذایی مقدم بر مکمل است. مکمل زمانی معنا دارد که رژیم غذایی کفایت نکند، و بالا بردن دوز فراتر از نیاز بدن فایدهٔ بیشتری ندارد. در کسانی که سابقهٔ سنگ کلیه دارند، تصمیم دربارهٔ نوع و مقدار مکمل با پزشک است.

پیشگیری از شکستگی و زمین خوردن در پوکی استخوان

شکستگی حاصل ضرب دو چیز است: استخوان شکننده و نیرویی که به آن وارد می‌شود. دارو و تغذیه روی عامل اول کار می‌کنند و پیشگیری از افتادن روی عامل دوم. بیش از یک نفر از هر چهار نفر بالای ۶۵ سال هر سال دست‌کم یک بار زمین می‌خورد، و در استخوان پوک همان یک بار می‌تواند به شکستگی لگن ختم شود. بیشتر این زمین خوردن‌ها در خانه رخ می‌دهد و اصلاحاتی که بیشترین اثر را دارند کم‌هزینه‌ترین‌ها هم هستند.

خانه‌ای که سالمند در آن کمتر زمین می‌خورد

  • قالیچه‌های کوچک و لبه‌برگشتهٔ راهرو یا کنار تخت، یا برداشته شوند یا با زیرانداز ضدلغزش ثابت شوند
  • سیم برق، بخاری برقی و سیم جاروبرقی از مسیر عبور کنار برود
  • حمام و سرویس بهداشتی دستگیرهٔ دیواری و کفپوش ضدلغزش داشته باشد؛ کف خیس شایع‌ترین صحنهٔ افتادن است
  • پله‌ها نردهٔ محکم و ترجیحاً در هر دو طرف داشته باشند و لبهٔ پله با نوار رنگی مشخص شود
  • مسیر شبانهٔ اتاق خواب تا سرویس بهداشتی با چراغ خواب یا کلید نزدیک تخت روشن شود
  • دمپایی پاشنه‌دار و بدون پشت جای خود را به کفش پاشنه‌کوتاه با کف لاستیکی بدهد
  • وسایل پرکاربرد در قفسه‌های میانی قرار بگیرد تا نیاز به چهارپایه کم شود

فراتر از خانه، دو بررسی اثر بزرگی دارند. اول معاینهٔ چشم: تغییرات کوچک بینایی و عادت نکردن به عینک نو با افتادن مرتبط‌اند و عینک‌های چندکانونی روی پله فاصله را نادرست نشان می‌دهند. دوم بازبینی داروها: قرص خواب، آرام‌بخش و بعضی داروهای فشار خون می‌توانند خواب‌آلودگی، گیجی یا افت فشار هنگام برخاستن ایجاد کنند، و هرچه تعداد داروهای روزانه بیشتر باشد احتمال زمین خوردن بالاتر می‌رود. اگر سرگیجه هنگام برخاستن وجود داشته باشد، بررسی آن اولویت دارد؛ تمرین تعادل و قدرت هم بخشی از پیشگیری است، نه تجمل.

پوکی استخوان در زنان و نقش یائسگی

زنان دو دلیل ساختاری برای خطر بیشتر دارند: توده استخوانی اولیهٔ کمتر نسبت به مردان، و افت ناگهانی استروژن در یائسگی. این افت، سال‌های پس از یائسگی را به سریع‌ترین دورهٔ از دست رفتن استخوان تبدیل می‌کند؛ برآوردها نشان می‌دهند زن می‌تواند در ۵ تا ۷ سال نخست تا ۲۰ درصد یا بیشتر از تراکم استخوانش را از دست بدهد. همین بازه پنجرهٔ اصلی مداخله است.

خطر تجمعی هم قابل توجه است: تخمین انجمن‌های تخصصی این است که حدود یک زن از هر دو زن بالای ۵۰ سال در ادامهٔ عمر دچار شکستگی مرتبط با پوکی استخوان می‌شود. یائسگی زودرس پیش از ۴۵ سالگی، برداشتن رحم و تخمدان در سنین پایین، و قطع طولانی قاعدگی این خطر را جلو می‌اندازند. گفت‌وگو دربارهٔ استخوان بخشی از همان ویزیت یائسگی است، نه موضوعی جدا که سال‌ها بعد مطرح شود.

پوکی استخوان در مردان؛ تشخیص دیرهنگام و کم‌درمانی

تصور عمومی پوکی استخوان را بیماری زنان می‌داند و همین تصور بخش مهمی از مشکل است. برآوردها تا یک مرد از هر چهار مرد بالای ۵۰ سال را در معرض شکستگی ناشی از پوکی استخوان می‌دانند و شمار شکستگی‌های استخوان شکننده در مردان در سال‌های اخیر افزایش یافته است. با این حال مردان پس از یک شکستگی کمتر از زنان ارزیابی می‌شوند و کمتر هم درمان دریافت می‌کنند.

علت‌ها در مردان کمی متفاوت‌اند. افت تستوسترون، چه با افزایش سن و چه در پی درمان هورمونی سرطان پروستات، اثر مستقیم بر استخوان دارد. مصرف طولانی کورتون، دیابت، آرتریت روماتوئید، بیماری ریوی مزمن، الکل و سیگار و سن بالای ۷۰ سال بقیهٔ فهرست را می‌سازند. چون غربالگری همگانی بر پایهٔ سن برای مردان توصیه نشده، نقطهٔ ورود چیز دیگری است: هر شکستگی پس از ضربهٔ خفیف، شروع کورتون طولانی‌مدت، درمان هورمونی سرطان پروستات، یا کاهش قد و قوز پیشرونده.

پوکی استخوان لگن چیست و عوارض شکستگی‌های آن

عبارت پوکی استخوان لگن که در گزارش‌ها زیاد شنیده می‌شود بیماری جداگانه‌ای نیست. DEXA تراکم را در چند ناحیه گزارش می‌کند و یکی از آن‌ها لگن و گردن استخوان ران است؛ وقتی T-score این ناحیه در محدودهٔ پوکی استخوان بیفتد، در برگه با همین عنوان ثبت می‌شود. اهمیتش از آنجاست که تراکم همین ناحیه بهترین پیش‌بینی‌کنندهٔ شکستگی لگن است - جدی‌ترین عارضهٔ این بیماری.

شکستگی لگن در سالمند معمولاً به جراحی، بستری و توان‌بخشی طولانی می‌انجامد. بخشی از افراد استقلال حرکتی پیشین خود را کامل بازنمی‌یابند و در سنین بالا این شکستگی با افزایش خطر مرگ در ماه‌های بعد همراه است. عوارض شکستگی‌های مهره خاموش‌تر اما تجمعی است: کاهش قد، قوز، کمردرد مزمن و کم شدن ظرفیت تنفسی.

مهم‌ترین نکته اینجاست: نخستین شکستگی شکنندگی قوی‌ترین پیش‌بینی‌کنندهٔ شکستگی بعدی است. کسی که مچ دستش پس از یک زمین خوردن ساده شکسته، در خطر آشکار شکستگی مهره یا لگن در سال‌های بعد قرار دارد. به همین دلیل شکستگی در فرد بالای ۵۰ سال در نگاه پزشکی امروز فقط یک حادثه نیست؛ آزمونی است که پاسخش مثبت درآمده.

چه زمانی در پوکی استخوان باید به پزشک مراجعه کرد

بخشی از موقعیت‌ها فوری‌اند و بخشی دیگر ویزیتی برنامه‌ریزی‌شده لازم دارند.

نشانه‌هایی که نیاز به ارزیابی فوری دارند کمردرد شدید و ناگهانی همراه با بی‌حسی، ضعف یا گزگز پا، یا اختلال در کنترل ادرار و مدفوع؛ درد شدید کشالهٔ ران یا لگن پس از زمین خوردن همراه با ناتوانی در تحمل وزن یا کوتاه و چرخیده به نظر رسیدن یک پا؛ کمردرد همراه با تب یا کاهش وزن بی‌دلیل؛ درد مبهم و پیشروندهٔ ران در فردی که سال‌هاست داروی پوکی استخوان مصرف می‌کند؛ و ضربه به سر یا از دست دادن هوشیاری در جریان زمین خوردن. این موارد مراجعهٔ فوری لازم دارند.

خارج از این فهرست، چند وضعیت ویزیت غیرفوری اما زودهنگام را توجیه می‌کند: شکستن هر استخوانی پس از ضربه‌ای خفیف در سن بالای ۵۰ سال، کاهش قد ۴ سانتی‌متر یا بیشتر یا قوز تازه، کمردرد مبهمی که هفته‌ها ادامه دارد، شروع درمان طولانی با کورتون خوراکی، و رسیدن زن به ۶۵ سالگی بدون انجام تست تراکم استخوان. سابقهٔ شکستگی لگن در پدر یا مادر هم دلیل کافی برای طرح موضوع در نخستین ویزیت است.

پوکی استخوان بخش اجتناب‌ناپذیر پیر شدن نیست کاهش تراکم استخوان با افزایش سن رخ می‌دهد، اما رسیدن آن به آستانهٔ بیماری و ختم شدن به شکستگی سرنوشت محتوم نیست. تشخیص با یک تست بیست‌دقیقه‌ای انجام می‌شود، درمان مؤثر وجود دارد و بخش بزرگی از شکستگی‌ها با ترکیب دارو، تغذیه، ورزش و ایمن کردن خانه قابل پیشگیری است.

پرسش‌های پرتکرار

پوکی استخوان چیست؟
پوکی استخوان بیماری‌ای است که در آن تراکم مادهٔ معدنی استخوان کم و ریزساختار داخلی آن نازک و پرحفره می‌شود، تا جایی که استخوان با ضربه‌های کوچک می‌شکند. این روند سال‌ها بدون هیچ درد یا علامتی پیش می‌رود و معمولاً نخستین بار با یک شکستگی یا با نتیجهٔ تست تراکم استخوان شناخته می‌شود
پوکی استخوان لگن چیست؟
پوکی استخوان لگن بیماری جداگانه‌ای نیست، بلکه نتیجهٔ تست تراکم استخوان در ناحیهٔ لگن و گردن استخوان ران است. دستگاه DEXA تراکم را در چند ناحیه جدا گزارش می‌کند و وقتی عدد T-score این ناحیه به منفی ۲٫۵ یا پایین‌تر برسد، در برگه با همین عنوان ثبت می‌شود. اهمیت آن به این است که تراکم این ناحیه بهترین پیش‌بینی‌کنندهٔ شکستگی لگن است
پوکی استخوان شدید چه علائمی دارد؟
پوکی استخوان شدید یعنی پایین بودن تراکم استخوان همراه با دست‌کم یک شکستگی. علائم آن معمولاً کاهش چند سانتی‌متری قد، قوز آشکار پشت، کمردرد مزمن ناشی از فرونشستن مهره‌ها، و شکستگی با ضربه‌های بسیار کوچک مانند سرفه یا بلند شدن از صندلی است. در موارد پیشرفته، فشرده شدن فضای شکم می‌تواند سیری زودرس و کاهش ظرفیت تنفسی هم ایجاد کند
پوکی استخوان درمان دارد؟
بله، اما هدف درمان بازگرداندن استخوان به وضعیت جوانی نیست؛ هدف متوقف کردن روند تخریب و کم کردن احتمال شکستگی است. درمان بر پایهٔ تأمین کلسیم و ویتامین D و ورزش تحمل وزن بنا می‌شود و در کسی که تشخیص قطعی دارد، معمولاً یک داروی کاهندهٔ خطر شکستگی هم به آن افزوده می‌شود. انتخاب دارو و مدت مصرف با پزشک است
پوکی استخوان در زنان از چه سنی شروع می‌شود؟
در زنان، سریع‌ترین دورهٔ از دست رفتن استخوان معمولاً از زمان یائسگی آغاز می‌شود و در ۵ تا ۷ سال نخست پس از آن شدیدترین حالت را دارد. غربالگری استاندارد برای همهٔ زنان از ۶۵ سالگی توصیه می‌شود، اما در زنان یائسهٔ زیر ۶۵ سال که عامل خطری مانند یائسگی زودرس، مصرف کورتون یا وزن پایین دارند، بررسی زودتر انجام می‌شود
پوکی استخوان و فشار خون جزو بیماری‌های واگیر هستند یا غیرواگیر؟
هر دو در دستهٔ بیماری‌های غیرواگیر قرار می‌گیرند، یعنی از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شوند. هر دو در طول سال‌ها و از برهم‌کنش سن، ژنتیک، تغذیه و سبک زندگی شکل می‌گیرند و هر دو تا مرحلهٔ بروز عارضه بی‌علامت‌اند. به همین دلیل هر دو در برنامه‌های غربالگری سلامت بزرگسالان جای می‌گیرند
پوکی استخوان در جوانی هم ممکن است؟
بله، هرچند بسیار کمتر از سالمندی دیده می‌شود و تقریباً همیشه یک علت زمینه‌ای دارد. رژیم‌های غذایی بسیار محدود، اختلالات خوردن، قطع طولانی قاعدگی به دنبال ورزش سنگین، بیماری سلیاک یا التهابی روده، و مصرف طولانی قرص کورتون از شایع‌ترین زمینه‌ها هستند. در سنین پایین، تفسیر تست تراکم استخوان با عدد Z-score انجام می‌شود، نه T-score
درمان خانگی پوکی استخوان جواب می‌دهد؟
تغذیهٔ غنی از کلسیم و ویتامین D و ورزش تحمل وزن مانند پیاده‌روی تند و تمرین با وزنه واقعاً اثر دارند و روند از دست رفتن استخوان را کند می‌کنند. اما در کسی که پوکی استخوان تثبیت‌شده دارد، هیچ برنامهٔ غذایی یا دم‌کردهٔ گیاهی به‌تنهایی تراکم از دست رفته را برنمی‌گرداند و جای درمان دارویی را نمی‌گیرد. مکمل‌های تبلیغ‌شده برای بازسازی استخوان شواهد قابل اتکایی ندارند

شفافیت منابع و بازبینی

نویسندهتیم تحریریهٔ دانشنامه سلامت
بازبینی محتواییبازبینی علمی و تحریریه: تحریریهٔ دانشنامه سلامت

منابع

این مطلب بر پایهٔ منابعِ معتبر و دقیق تهیه شده است.

این مطلب آموزشی و عمومی است و جایگزین تشخیص، درمان، نسخه، یا مراجعه به متخصص نیست.

مطالب مرتبط